Page 63 - all
P. 63
ادامـــه یـــاد عزیـــزی و خاطـــرات روزهـــا و شـــ بهایی کـــه مـــرور
م یشـــود بـــه تـــداوم و شـــاید عکســـی کـــه یادمـــان م یانـــدازد،
لحظ ههـای خـوب بـودن را در دنیـای عجیـب مـادی .آری اگـر نبـود
ایـــن ذهـــن نامتناهـــی ،زیبای یهـــای بـــودن بـــا جســـم م یرفـــت .امـــا
نمـــ یرود ز دیـــده و دل خاطـــرات بود نهـــا .شـــاید پایـــان نف سهـــا
پایـــان جســـم باشـــد ،امـــا پایـــان خاطـــرات و لحظ ههـــا نـــه.
خســـتگیهای درد جســـم بـــر روح آدمـــی خـــط م یکشـــد و
زیبای یهـــا دقایـــق نـــاب بـــودن را صیقـــل م یزنـــد بـــر تـــن پـــر از
زخـــم ،زخ مهـــای کاری روزگاری کـــه دل را بـــه مســـلخ م یکشـــاند.
جســم بــا روح جریــان زندگــی م یگیــرد و جســم کــه مــ یرود روح
میمانـــد؛ روح میمانـــد بـــر روی تـــارک خاطـــرات ذهـــن و پـــر مـــی
کشـــد بـــه ســـویش بـــا عطـــری ،آهنگـــی و تصویـــری...
صـــدا م یمانـــد ،تصویـــر میمانـــد و تـــو و مـــن و مـــا م یمانیـــم و بـــا
روح مـــان بـــه دنیـــای فانـــی همیشـــه لبخنـــد م یزنیـــم بـــه تلافـــی
روزهـــا و شـــ بهایی کـــه از مـــا دریـــغ شـــد؛ از تـــداوم بـــودن.
حمیـــد جـــان درجاتـــی ربانـــی بـــه حـــق رب فاطمـــه روحـــت در
آرامـــش و یـــادت گرامـــی
مرتضی بیک بیاتی
برایتوم ینویسم
از کدامیـن دریچـه از کـدام زاویـه بـرای تـو بنویسـم وقتـی لنزهای چشـ مها
در رفتن تتـر شـده و فضـای نبودنـت همـه جـا را سـیاه و تـار کـرده.
بــرای تــو م ینویســم تویــی کــه جدیــت و ابهــت نــگاه و کلام موثــر و
مطمئــن و قاطعــت همــه را میخکــوب میکــرد ایــن دفعــه هــم خیلــی
عجیـب و یهویـی همـه را در شـوک فـرو بـردی .امـا نکنـد از سـر مهربانـی
شـوخ طبعـی و بذل هگویـی همیشـگی ات بـاز هـم شـوخی کـرده باشـی
تـا بـه همـه مـا بخنـدی بیایـی بگـی کات همـه چـی شـوخی بـود.
حمیدرضـا درجاتـی معـروف بـه عمـو درج یـا بـه زعم خـودم که عمـو درج
سـیصد و شـصت درجاتـی صدایت مـی زدم بیا و قائله را همیـن جا تمام کن
فکـر م یکنـم خـواب مـی بینم چون کسـی کـه برای ثبـت و ضبـط تصاویر
و قا بهـاش از هیـچ ریسـکی مضایقـه نم یکـرد و مـرد خطـر بـود و مثـل
شماره | 18خرداد ماه | 61 | 1404