Page 90 - all
P. 90

‫ایستگاه آخر‬              ‫‪88‬‬

‫| ماهــــــــنامه داخـــــــــــــلی‬
‫روابط عمومیهای شهرداری تهران‬
‫شمـــــاره ‪ | 18‬خرداد مـــــاه | ‪1404‬‬

                                                    ‫داستان تهران‬

        ‫خیابان شماره یک‬

‫هی ‌چوقـت هنـگام گیـر افتـادن در ترافیک سـنگین تهـران‪ ،‬با خـود فکر‬
‫کرد ‌هایـد اولیـن خیابـان ایـن شـهر کـدام اسـت؟ اگر تـا امروز پاسـخی‬
‫برای این سـؤال نداشـتید‪ ،‬کاف ‌یسـت جسـ ‌توجوی کوتاهی انجـام دهید‬
‫تـا به نـام خیابان ناصرخسـرو (یـا ناصریه) برسـید؛ خیابانی که به دسـتور‬

                    ‫ناصرالدی ‌نشـاه قاجـار در قلب تهران کشـیده شـد‪.‬‬
‫تـا پیـش از سـال ‪ ۱۲۴۷‬خورشـیدی‪ ،‬تهران شـهری بـدون خیابـان بود‪.‬‬
‫دلیـل ایـن امـر را بایـد در نحـوه شـکل‌گیری آن جسـ ‌توجو کـرد‪ .‬این‬
‫شـهر‪ ،‬زمانـی که از روسـتایی کوچـک به شـهری در حال گسـترش بدل‬
‫شـد‪ ،‬بر پایه چهـار محله شـکل گرفت‪ :‬اودلاجان‪ ،‬سـنگلج‪ ،‬بـازار و ارگ‪.‬‬
‫ایـن محله‌هـا از طریـق کوچه‌هـا و گذرهـا بـه یکدیگـر متصـل بودند و‬
‫مفهـوم خیابـان‪ ،‬آن‌گونـه که امـروز می‌شناسـیم‪ ،‬هنـوز در تهـران معنا‬

                                                              ‫ند ا شت ‪.‬‬
‫در سـال ‪ ،۱۲۴۷‬ناصرالدی ‌نشـاه تصمیـم گرفت نخسـتین سـاختمان بلند‬
‫تهـران را در بخش شـرقی کاخ سـلطنتی بسـازد؛ جایی که خندق شـرقی‬
‫ارگ قـرار داشـت‪ .‬بـه فرمان شـاه‪ ،‬خنـدق را پر کردنـد و خیابانـی بر روی‬
‫آن سـاختند‪ .‬شـاه‪ ،‬امی ‌نحضـور را مأمـور کـرد تـا ایـن خیابان را سـامان‬
‫دهـد‪ .‬در بهـار ‪ ،۱۲۵۱‬امی ‌نحضور بـه همراه کارگـران وارد خندق شـد‪ ،‬آن‬
‫را پـر کردنـد و خیابانـی به نام «ناصـری» پدید آمـد‪ .‬در دو سـوی خیابان‪،‬‬
‫چنار کاشـتند و انـدک‌اندک مـردم به این خیابـان آمدند‪ .‬البتـه در برخی‬
‫منابـع‪ ،‬نـام این خیابـان به عنـوان «خیابان شـم ‌سالعماره» نیز ذکر شـده‬

                                                                 ‫ا ست ‪.‬‬
‫امـا خیابان ناصرخسـرو فقط نخسـتین خیابان تهـران نبود؛ بلکـه آغازگر‬
‫بسـیاری از رویدادهای شـهری نیـز به شـمار م ‌یآید؛ نخسـتین داروخانه‪،‬‬
‫نخسـتین عکاسـخانه‪ ،‬نخسـتین خیابـان آسفال ‌تشـده و حتی نخسـتین‬
‫سـاعت شـهری کـه روی بنـای شـم ‌سالعماره نصب شـد‪ ،‬همـه و همه در‬

                                                 ‫ایـن خیابـان بود ‌هاند‪.‬‬
‫در سـال ‪ ۱۳۲۰‬خورشیدی‪« ،‬مسـیو ایپکیان»‪ ،‬سرپرست شـهرداری تهران‪،‬‬
‫دسـتور داد کـه مغاز ‌ههـای خیابـان ناصرخسـرو نا ‌مهـای فرنگـی خـودرا‬
‫بردارنـد‪ .‬همچنین مقرر شـد همـه فروشـگا ‌هها دیوارهای خـود را به رنگ‬
‫سـبز درآورنـد‪ .‬همزمـان با ایـن تغییرات‪ ،‬ایـن خیابان بـا اسـتفاده از برق‬

                              ‫کارخانـه «امی ‌نالضـرب» روشـنایی گرفت‪.‬‬
‫در دوران پهلـوی اول‪ ،‬در چارچـوب سیاسـ ‌تهای قاجارزدایـی‪ ،‬نام خیابان‬
‫ناصریـه بـه ناصرخسـرو قبادیانـی تغییـر یافـت‪ .‬امـا در ده ‌ههـای بعـد‪،‬‬
‫خیابـان ک ‌مکم رونق پیشـین خـود را از دسـت داد و به محلی بـرای فروش‬

                            ‫داروهـای قاچـاق و لوازم عکاسـی بدل شـد‪.‬‬
   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94